Vlooientheater

Paul Frissen mag graag grappen maken over Defensie. "Wilden ze een onverslaanbaar systeem, financierden ze per ongeluk de anarchie van Internet."
Zoiets zou ook wel eens het gevolg kunnen blijken te zijn van strak ingevoerde scheduling en competentie management systemen. Ingevoerd vanuit de behoefte aan command en control, en met als onbedoeld en onverwacht gevolg: meer autonomie op de werkvloer.
Ik zal me nader verklaren.
Het mooie van e HR systemen is dat ze de gelegenheid bieden om het persoonlijk ervarings portfolio van medewerkers weer te geven. En toegankelijk te maken voor collegae. Zodat bij gelegenheid van de vorming van een projectteam snel gezocht kan worden binnen de organisatie waar de expertise al aanwezig is. En ook snel geconstateerd kan worden dat er behoefte is aan uitbreiding van bepaalde expertise. En het kennismanagement systeem van diezelfde organisatie laat dan weer zien welke projecten er zoal gedaan zijn op het betreffende gebied. Zodat ook duidelijk is waar potentieel een expert coach aanwezig is, opdat er snel geleerd kan worden. Ook het aanbod van relevante opleidingen is toegankelijk, te boeken en te volgen via dat zelfde systeem.
Efficiënter en effectiever kan het bijna niet, zou je zeggen.
Maar het leuke van het leven is, dat er altijd verschillende dingen tegelijk gebeuren. Onvermoede en onverwachte neveneffecten zijn vaak het zout in de pap.
Terwijl de HR functie (als laatste) ook toe raakt aan slim gebruik van ICT, verandert de wereld buiten de organisatie rustig door.
Het is verstandig om die ontwikkelingen ook te blijven volgen. Naast informatisering is er immers ook individualisering.
Bij het volgen van die andere, niet technische, trends worden we geholpen door guru's uit aanpalende gebieden.
Zo kan ik iedereen aanraden om de sociologische analyses van het Sociaal Cultureel Planbureau te volgen. Directeur Paul Schnabel heeft een goede pen en kan vaak in een column al een wereld voor mij openen.
Maar de beste guru's zijn degenen die hebben laten zien dat ze echt kunnen voorspellen. Een van hen is Charles Handy. Hij voorzag al in de tachtiger jaren dat er vele zelfstandigen zonder personeel zouden komen. Op een moment dat wij nog maar net bezig waren om de pensioenbreuk eens nader te bezien, en te duiden als belemmering van mobiliteit op de arbeidsmarkt.
Voor mij reden genoeg om ook zijn laatste boek snel ter hand te nemen.
In The Elephant and the Flea beschrijft hij in de vorm van een autobiografie zijn eigen leven, uiteraard door zijn eigen bril: die van de portfolio werker. Door de bril van de vlo dus. Want hij gebruikt de metafoor van de olifant waar anderen het minder flatteus wel over dino's hadden.
Handy beschrijft een wereld waarin steeds meer professionals als vlooien zullen acteren. Vlooien die weliswaar voeding halen uit de olifant, maar overigens hun eigen, zelfstandige, leven leiden. Hun competenties kennen, en ze te gelde maken. En tegelijkertijd zorgvuldig werken aan onderhoud en uitbreiding van die competenties. Maar dat noemen we dan geen carrière …
Nu ben ik bij Handy -al was het maar uit respect voor de grand old man- goed van aannemen. Maar toch heb ik ook wel een paar vragen.
Handy zelf geeft al aan dat hij zichzelf met de guru status nu ook weer niet geheel kan vergelijken met de gemiddelde professional. Hij ging pas bij Shell weg toen hij al een paar boeken op zijn naam had staan. En realiseert zich heel goed wat hij bij diezelfde Shell wel allemaal heeft kunnen leren. Zo'n olifant biedt leeromgevingen te over, waar je als kleine zelfstandige echt niet aan tippen kunt. Ik ben het dan ook niet meteen met hem eens als hij alle jonge mensen aanbeveelt om maar geen aansluiting meer te zoeken bij een olifant.
Ik denk dat het nog anders zal gaan. En daar komt dan die link met e HR die ik U beloofde. Want dankzij die mooie command en control systemen van e HR kun je als vlo binnen een organisatie ook heel goed werken aan je persoonlijk portfolio. Want als je van onder naar boven gaat redeneren, dan stellen allerlei systemen medewerkers in staat om intern te shoppen , de leuke projecten te zoeken waaraan zij willen werken., en de inspirerende collega's met wie ze dat samen willen doen. Kortom, ik denk dat er nog heel wat te "zzpen"valt binnen die olifant.
Tenslotte is niet iedereen ondernemer genoeg om de kleine zelfstandige uit te hangen, en daar is ook niets verkeerd aan.
Maar ik raad organisaties van professionals wel aan om eens door dit brilletje naar hun populatie te kijken. En om de e HR systemen meteen maar zo in te richten dat ze voor deze beweging klaar zijn.
Zou wel eens een hele goede binder kunnen blijken te zijn voor de echte toppers.
Dan biedt hen immers the best of both worlds.

Terug naar het overzicht