" Het eenvoudigste schoolkind van nu is ingevoerd in waarheden waar Archimedes zijn leven voor opgeofferd zou hebben. "
(Schrijver Ernest Renan, 1823-1892)

Trude Maas-De Brouwer
Trude.nl

 

 ToezichtTalent Onderwijs Eerste KamerOndernemen ICTAan het woord |

Visie | Concreet | Publicaties | Speeches

Communiceren: Speeches

Afsluiting van het Ambassadeursnetwerk 2003,
Opportunity in Bedrijf, 15 januari 2004

Dames en heren.
Wat een prachtige opkomst.
Dit is een congres met een dubbel doel, zoals U weet.
De afsluiting van het Ambassadeursnetwerk 2003, en ook het jaarcongres van Opportunity in Bedrijf.
De uitnodigingen waren de deur nog niet uit, of U gaf zich al in grote getale op.
Mannen, vrouwen, jong, oud, CEO of collegiaal bestuurder, ambassadeur of vriend van OiB,en ook een groot aantal leden van het kabinet.

Ik heet U allen, van harte welkom.
Uw komst betekent dat het onderwerp dat ons hier samenbrengt, leeft.
Dat is wel het minste wat we mogen zeggen.
Nederland is wakker, en is aan het werk gegaan.
Vanaf het begin is Opportunity in Bedrijf zich bewust geweest van het feit dat er voor de deelname van vrouwen in hogere functies geen ei van Columbus is.
Als je bij Getronics meer vrouwen in de top wilt hebben doe je dat anders dan bij Schiphol, en bij de gemeente Amsterdam moet Job Cohen nog weer andere dingen doen.

Iedereen moet het dus anders doen.
Maar je kunt elkaar wel helpen.
Door kennis te verzamelen.
Door kennis te delen.
Door er over te praten.
Door successen aan elkaar te vertellen.
En ook door te delen wat er helaas fout ging.
Dat platform wil OiB voor U zijn.

Tja, vrouwen in hogere functies is geen makkie in NL.
Vrouwen zijn wel in de mode inmiddels.
Maar zijn we ook echt veel verder gekomen?
....Want sexy zijn was ons wel al langer toegestaan…
Iedereen heeft het er wel over.
Je kunt ze echt niet meer missen, vrouwen in de top.
Dat zeggen we als nette mensen onder elkaar.
Maar willen we ook echt macht gaan delen?
Dat gaat verder dan de ratio weet ik uit ervaring, macht delen is pure emotie.
We praten niet voor niets over de arrogantie van de macht.
Dominante coalities openbreken gaat gewoon van au!

Dus dames onder ons, laten we blij zijn met de aandacht.
Maar laten we ons ook realiseren dat de macht die een paar vrouwen nu beginnen te krijgen weer kan leiden tot een kleine oligarchie (nu van ons)met alle gevaren van dien.
Straks gaan de top 100 dames nog denken dat zij heel bijzonder zijn.
Dat gevaar -dat mijn geslaagde generatiegenoten hier bedreigt- is pas weg als er vlak onder de top, een goede brede kweekvijver is, die klaar staat om ook ons weer van de troon te stoten.

Meer aandacht voor vrouwen: OK!
Maar nu Diversiteit nog.
Want hebben we het niet gewoon over minderheden ?
Vrouwen zijn nu wel in de mode, maar hoe raken Marokkanen dat? Of ouderen? Of arbeidsgehandicapten? (Een eufemisme voor WAO-ers..)
Dus, Diversiteit: we verstaan er allemaal wat anders onder. Alles is immers perceptie. Ik wil daar graag even samen bij stilstaan.
Als ik kijk naar de groep zoals we die vanmiddag bij elkaar hebben,dan realiseer ik me dat iedereen een eigen reden heeft om hier te zijn.
Sommigen zijn tevreden over reeds bereikte resultaten.

Anderen zijn strijdlustig omdat er nog zoveel gebeuren moet.
Om reden van ratio, de economie en zo.
Of om reden van emotie. Talent dat aan de deur klopt om mee te doen. Dat zich nog buitensgesloten voelt.
Omdat ik vanaf deze plek nu eenmaal niet Uw gedachten kan peilen, heb ik zelf maar eens een poging gedaan.
Een virtuele scan.

Een van de manieren waarop je de stand anno 2004 kunt bekijken, is door de bril van mijn moeder.
Een generatie die niet veel zelf te kiezen had als het om werk/prive ging.
Als je trouwde werd je ontslagen.
Toen na de oorlog de economie weer werd opgebouwd, waren er veel mogelijkheden voor her en bijscholing.
Maar niet voor de vrouwen thuis.
De moeder MAVO was zo'n beetje alles wat we deden. Een dappere poging, maar hij zette niet veel zoden aan de dijk.
Als ik het met mijn moeder daarover heb, dan bespeur ik naast tevredenheid en trots over wat vrouwen nu doen, ook een beetje jaloezie.
En zelfs frustratie.

Het talent van onze moeders, dames en heren, was een beetje gekooid.
Aan hen kun je ook zien dat het frustrerend is als je niet mee mag doen.
Terwijl je wel ambities hebt.
Daar word je ongelukkig van.
Laten we dus niet vergeten -in al onze ratio vandaag- dat erkenning van talent en participatie aan de maatschappij ook doodgewoon gelukkig maakt.
Dat geldt ook voor de jonge vrouwen die langs de zijlijn komen te staan door hun moederschap. Ooit waren ze high potential zei hun baas.
Maar zie maar eens weer aan de bak te komen op je 37e…

Als ik kijk door de bril van Lizzy Venekamp die met zoveel inzet leiding geeft aan OiB, dan zie ik een verzameling mensen die allemaal bezig zijn met het beďnvloeden van de cultuur van hun werkomgeving.
Want we zijn de fase voorbij waarin we konden zeggen dat 'ze',die vrouwen bedoel ik, zich maar aan moeten passen.
We weten inmiddels dat de belemmeringen voor de participatie van minderheden zitten in de organisatiecultuur. In de cultuur van de dominante coalitie.

Vrouwen hoeven niet zo erg te veranderen. We moeten ook de mensen die geen plek in de kring willen maken, bewerken.
Die hebben de sleutel in handen.
We weten inmiddels bij OiB ook hoe we de mechanismen kunnen veranderen. De mechanismen die dat uitsluiten veroorzaken.
Het klonen bij werving en selectie, de fantasieloze ideeën over carričrepaden etc.
Als er iets is dat werkenderwijs bij OiB duidelijk is geworden, dan is het wel dat de bewustwording van die cultuuraspecten het begin van alles is.
En dat dat systematisch kan en moet gebeuren.
De cultuurscan van IBM op deze punten is immers echt anders dan die van de Erasmusuniversiteit.
En het veranderingstraject ziet er dus ook overal anders uit.
En …het is overal opnieuw een heidens karwei. Ook die ervaring hebben we nu wel.
Maar ik zei al: voor ingewikkelde problemen zijn er geen makkelijke oplossingen.

Tja, vrouwen in hogere functies is in Nederland geen makkie.
En dat terwijl we toch een prachtig rolmodel hebben in onze koningin.
Erfopvolging werkt niet met assessments en ook niet met competentieprofielen…
Wel met een leeromgeving vol impulsen.
Bij mijn weten zitten er vandaag niet zo veel familiebedrijven aan tafel, maar ik zou wel eigenlijk wel eens willen weten of vrouwen daar gemakkelijker aan de top komen.
Denk maar eens aan SHV en de Brenninkmeijers.

Als je trouwens kijkt naar de grote belangstelling voor een dag als deze is er nog iets anders dat opvalt.
En dat ons bij OiB aan het denken heeft gezet.
Er blijken (gelukkig) veel meer mensen actief te zijn op dit front, dan dat wij leden hebben. Dat stemt ons natuurlijk positief.
Maar om ons kenniscentrum in stand te kunnen houden hebben wij wel betalende leden nodig !
De penningmeester van ons bestuur gaat er dus vanuit dat er onder U nog wel wat te werven valt.
Al is het maar omdat wij onze expertise ook graag uitbreiden met nieuwe gebieden, bv die familiebedrijven, bv die universiteiten etc.

Vanmiddag hebben wij het over vrouwen in hogere functies.
Er is een type functie waarin de monocultuur echt nog behoorlijk hoogtij viert.
Dat is het commissariaat.
Het is een publiek geheim dat Morris Tabaksblat ook hoopt dat het maatschappelijk vertrouwen in ondernemingen weer toe gaat nemen als het toezicht 'diverser' wordt samengesteld.
U zult dat vast met hem eens zijn, anders was U hier niet.
Voor ons bij OiB is het echter nog een puzzeltje of en hoe wij in die beweging een rol kunnen spelen.
Neelie Kroes doet haar best als informele headhunter. Wij zouden haar graag daarbij steunen.
Maar we zoeken nog naar een vorm die past bij onze andere activiteiten.
Wij weten niet precies hoe dat moet.
Dus bij deze:HELP.
We willen graag Uw ideeën daarover horen.

Nederland heeft meer problemen dan de mannelijke monocultuur in de top.
We blijven ook nogal achter met onze Innovatie.
We zijn niet genoeg nieuwsgierig kennelijk.
Zou dat ook niet iets te maken hebben met de gesloten cultuur van dominante coalities?
We zijn niet echt nieuwsgierig naar andere kennis. Naar andere culturen. En ook niet naar andere mensen.
En niet praktisch genoeg om er echt iets van te maken.
Ik denk dat er wel een link is tussen die verschillende problemen.
We dreigden een beetje zelfgenoegzaam en gesloten te raken.

Dan hebben we nog een staatsecretaris die een baas heeft die vindt dat de emancipatie voltooid is. Daar is al genoeg over gezegd, dat ga ik vandaag niet overdoen.
Maar er ligt nog een ander probleem op dat Haagse bordje. We gaan immers steeds beter zien dat niet alleen vrouwen het moeilijk hebben op de arbeidsmarkt. Er zijn meer groepen die een beetje afwijken en die daardoor niet zomaar in het potje passen.
En die toch allemaal boordevol talenten zitten, en die niet zoals de generatie van mijn moeder, 'gekooid' willen worden.

De beste inburgering is gewoon aan de slag zijn natuurlijk.
En voor een sterke economie kunnen we ons ook niet permitteren om talent langs de kant te laten staan.
Door die bril bekeken ligt bij OiB, ook dankzij de Ambassadeursnetwerken een schat aan kennis en ervaring op het gebied van Diversiteit.
Wij willen dan ook graag steun bieden aan de ontwikkeling van Diversiteitsprogramma's die de staatssecretaris naar wij begrepen hebben op zijn 'to do lijstje' heeft staan.
Dat wiel is nl al uitgevonden. Het zou ongeloofwaardig zijn in tijden van bezuinigingen om dat nog eens over te gaan doen.
Niet comfortabel beleid ontwikkelen, maar op naar de weerbarstige uitvoering. We hebben al genoeg beleidsmedewerkers in dit land. Misschien wel teveel. Het gaat om implementatie.

Gewoon doen. Morgen beginnen.
Wij hebben we hem dan ook geschreven dat we als OiB graag onze goede naam en energie in die strijd brengen.
En we zullen dat zeker ook aan de TK uit gaan leggen.
De echte baas toch van deze staatsecretaris??

En dan tenslotte kom ik bij jou Gerlach, als medeorganisator van deze bijeenkomst. Je kunt vandaag een project afsluiten.
Een project waaraan je zichtbaar met veel inzet en plezier gewerkt hebt.
Al je talenten heb je in de strijd geworpen.
En je gaat ons straks vertellen wat de bevindingen waren van het ambassadeursnetwerk onder jouw voorzitterschap.

Velen van ons hebben wel stukjes informatie over de invulling die jij en je ambassadeurs gegeven hebben aan het motto 'vrouwelijke leiders zichtbaar'.
Maar we verheugen ons er op van jou nu het overzicht te horen.
En we zijn bovenal nieuwsgierig welke conclusies en aanbevelingen jullie meegeven voor een volgend ambassadeursnetwerk.

Want dat we er nog niet zijn met vrouwen aan de top, is duidelijk.
En duidelijk is ook dat aan Diversiteit in bredere zin nog zeer veel valt te doen.
Omwille van de harde factoren van de kennissamenleving.
Maar ook omdat we weten dat gekooide mensen narrig en ongelukkig worden.
En dwars.
Maar zolang mensen als jij zo hard meewerken, en bereid zijn hun naam, talent en netwerk in te zetten, heb ik veel vertrouwen dat het goed komt. We horen nu graag van jou waar we de energie in 2004 op moeten gaan richten.

U, dames en heren, kunt op Opportunity in Bedrijf rekenen.
Ik dank U wel.

- Einde speech -

 

 

Terug naar overzicht speeches