" Het doel van onderwijs is om een lege geest te vervangen door een open geest. "
(Amerikaans uitgever Malcolm S. Forbes, 1919-1990)

Trude Maas-De Brouwer
Trude.nl

 

 ToezichtTalent Onderwijs Eerste KamerOndernemen ICTAan het woord |

Visie | Concreet | Publicaties | Speeches | Aan het woord

Commissie-Tabaksblat: Denk niet alleen aan de aandeelhouder

3 mei 2003, FEM Business

De economie floreert alleen als er voldoende vertrouwen is. En dat ontbreekt op dit moment door alle perikelen rondom bedrijfsschandalen, beloningen en corporate governance. Dus reden genoeg om te werken aan herstel. Dat doen we door weer eens een commissie aan het werk te zetten, de commissie-Tabaksblat.

Wat die gaat doen hangt af van de analyse die ze bij haar opdracht meekreeg, vermoedelijk zeer ingekleurd door Enron en Ahold. En het zou jammer zijn als ze zich daartoe beperkt. Want de analyse dat we achterblijven met innovatie en met ons opschuiven naar een kenniseconomie moet ook onderdeel van het denken uitmaken.

We zullen de uitkomsten langs minimaal twee lijnen gaan beoordelen.

Ten eerste: is recht gedaan aan alle stakeholders? Dat er sprake is van enig aandeelhoudersactivisme zal niemand ontgaan zijn. Maar hoe zit het met de andere stakeholders? Er zijn meer gebieden waarop toezicht gehouden moet worden: niet alleen financiën, maar ook klanten, processen en innovatie. Het is nog niet zo simpel om met goede voorstellen te komen, en zeker niet in een tijd waarin het lijkt alsof één domein belangrijker is dan de andere. Terwijl we weten dat het met de innovatiekracht van onze ondernemingen ook niet zo florissant gesteld is .

Een tweede toetssteen zal voor mij de praktische kant zijn. Kunnen we vooruit met de aanbevelingen? Zijn ze te implementeren? Wat gebeurt er als we langs nieuwe lijnen werken, wie gaat er dan wat anders doen? Graag voorbeelden, want dat maakt niet alleen het begrip sneller maar ook de implementatie makkelijker.

Want telkens als ik pleidooien lees voor bijvoorbeeld meer macht voor de aandeelhouders, vraag ik me af hoe dat dan moet. De ‘verblijfsduur’ van aandelen bij hun eigenaar is vaak maar kort. Dat doet vermoeden dat er lang niet altijd sprake is van langetermijncommitment met bedrijf of bedrijfsvoering. En nog los daarvan: hoe gaan we die betrokkenheid in besluitvorming vorm geven? Niet alleen het benoemen van mensen in de raad van commissarissen, en het profiel van het team, maar ook de kwaliteit van de algemene leden vergadering kan wel wat beter.

Ik denk bovendien dat we moeten gaan zoeken naar vormen van toezicht waarbij de bezitters van de grote pakketten, de institutionele beleggers, een eigen verantwoordelijkheid gaan nemen.

 

 

>> Terug naar overzicht publicaties